Alle aktiviteiten in
Huize Poustinia
worden georganiseerd door
de VZW Het Levenssnoer
op het zelfde adres
info@hetlevenssnoer.be

Huize Poustinia
Beho 108
6672 Beho - België
Tel: 080 - 517087
info@poustinia.be

Alle betalingen
voor alle altiviteiten
in Huize Poustinia
op naam van
VZW Het Levenssnoer
BE19523080387312

ezeltransparant3
ezeltransparant1
aktiviteiten-foto

 

 

Ook waterdragers hebben dorst
 

van vrijdagavond 26 mei vanaf 18.00 uur

t/m zondagmiddag 28 mei om 14.00 uur

Bijdrage € 245,00 all-in

 

vanwege de grote belangstelling een tweede groep

van vrijdagavond 13 oktober vanaf 18.00 uur

t/m zondagmiddag 15 oktober om 14.00 uur

Bijdrage € 245,00 all-in

 

 

Eén van de mooiste compensaties in het leven is 
dat men niet op een eerlijke manier een ander kan helpen
zonder dat men zichzelf leert helpen.

 

Ralph Wald Emerson

 

waterdragersbeeld

 

 

Onze wereld ontwikkelt zich razendsnel. Parallel met deze ontwikkeling nemen stress, onrust en honger naar zingeving steeds toe. De discussies over de woorden ziel, bezieling en spiritualiteit krijgen steeds meer omvang. Alsof ontwikkeling ook zou betekenen, greep krijgen op wat zich moeilijk laat benoemen maar toch laat gelden.

Gevoelsmatig leven mensen hevige veranderingen die zich zowel buiten als binnen hen voltrekken.
Het aantal psychosomatische klachten neemt ook razendsnel toe en het arsenaal aan geestelijke klachten wordt in een steeds lijviger boek samengeperst.
De nood aan psychische, fysieke en gevoelsmatige ondersteuning lijkt te stijgen naarmate onze voorzieningen meer gesofisticeerd worden.

Allerlei therapieën nemen gestadig vorm aan. De diversiteit is overweldigend. Internet puilt uit van mogelijkheden om hulp te bieden.

 

Hoe is het mogelijk dat met zo'n groot aanbod het aantal mensen dat zich steeds hulpelozer voelt toeneemt en vele vragen om hulp nog zonder richting rondzwerven en niet kunnen worden beantwoord.

 

Tegen deze achtergrond profileert zich de vraag:
Wat is helpen? Hoe helpen?
En wat doet hulp bieden met zowel degene die hulp biedt als degene die geholpen wordt.
In de nieuwe perspectieven die op wereldvlak wat betreft deze vragen in het zicht komen wordt steeds meer duidelijk dat de tendens om vrienden en familie bij hulpverlening te betrekken toeneemt.
Helpen begint zich meer en meer te profileren als een opdracht van de gemeenschap om individuele nood te kaderen. Samen kan men meer dan alleen.
Ook in professionele kaders wordt teamwerking belangrijker.
Samen biedt meer garanties dan alleen instaan voor en is ook gezonder wat het nemen en dragen van verantwoordelijkheid betreft.

Dit zijn nieuwe ontwikkelingen die de professionele hulpverlening verbreden naar de leek die nu een belangrijker rol kan gaan spelen op het inspelen op de noden van de medemens.
Niet alles hoeft zo nodig gemedicaliseerd of gehospitaliseerd.
Ziek zijn hoeft niet te betekenen dat je niet langer sociaal omkaderd bent.
Ziek zijn kan ook met zich meebrengen dat het belang van samenwerking en samen afstemmen op wordt gerevaloriseerd.

Toch is om in de toekomst een dergelijk perspectief kansen te geven een grondige reflectie over de zin van helpen een wezenlijk gegeven.
Zonder deze reflectie dreigen symptomen als burn-out ons hardhandig te waarschuwen voor het chronisch overschrijden van grenzen; een tekort aan onderscheid treffen tussen de eigen verantwoordelijkheid en deze van een ander, een gebrek aan informatie, een onwetendheid in verband met de wetmatigheden die zich in helpen doen gelden, een onderschatten van eigen draagkracht en die van een ander.

Op de loer liggen soms familiepatronen die zich met dit hulp verlenen gaan vermengen en het soms zelf verzieken.
Een familiepatroon dat zich in dit verband heel sterk laat gelden is het gevoel van almacht dat een kind zich onbewust toe eigent om aan de niet benoemde of erkende noden van volwassenen te voldoen.
Hieruit ontwikkelt zich later de “Redder” attitude die de rode loper legt voor zelfoverschatting en zelfverwaarlozing.
Helpen hoeft niet ten koste van jezelf te gaan.
Helpen kan je juist helpen duurzaam te leven en te investeren in de toekomst van de ander en jezelf.

In deze tijd waarin het woord duurzaam tendens is zou men zich deze zinnige vraag kunnen stellen:

Bestaat er zoiets als duurzaam helpen?
Kan men namelijk zo tijd en ruimte aan de ander schenken dat beiden er beter van worden?
Kan zelfhulp een manier zijn om duurzaam te investeren in een door de natuur geschonken vermogen dat helpen heet?

In dit weekend richten we ons tot professionele en niet- professionele of lekenhelpers die serieus willen investeren in het ontwikkelen van een gezonde attitude wat helpen betreft. We belichten de dynamiek van helpen, brengen een gezonde attitude in kaart, spiegelen deze aan ervaring en kennis die het herkennen van deze attitude vergemakkelijken en nemen de essentie van verantwoordelijkheid nemen onder de loep.

Niemand ontkomt aan de vraag om hulp.
De buurman die onverwacht op de stoep staat.
Een kind dat niet verwerkt krijgt wat het meemaakt.
Een situatie die overweldigt of een ongeluk.
Een ziekte die het leven grondig verandert.
Een verlies verwerken.
Afscheid nemen van een land, job, de identiteit die men heeft opgebouwd.

De hulpvraag neemt dagelijks veel vormen aan maar dient zich ook vermomd aan, vooral als ze gemaskeerd wordt door patronen en symptomen.
Een veel voorkomende misvatting is bijvoorbeeld: “ik moet het toch allemaal alleen doen”.
Dit kan het stellen van een hulpvraag behoorlijk in de weg zitten.
En hoe een hulpvraag van een ander verstaan als men er zelf geen durft stellen?

Er beweegt heden ten dage rond helpen heel veel, meer dan genoeg om er eens bij te gaan zitten en wezenlijk af te stemmen bij alles wat daaraan raakt om vooral in het zicht te krijgen welke rol zelfzorg speelt in het creëren van een gezonde help-attitude.

Een zelfzorg die soms noodzaakt tot afscheid nemen van verwachtingen die een ziekmakende invloed uitoefenen op het vrij blijven bewegen in een basisneiging die ons, indien bewust beleefd, tot volwaardig mens maakt.

Veel beweegt zich in dit weekend ook rond het thema: hoe kan ik mijn waardigheid behouden in het hulp bieden aan de ander. De ander die juist hierdoor ondersteund, weerspiegeld krijgt hoe zelf zijn waardigheid te behouden.
In een gezonde hulp-biedende relatie verheffen twee mensen elkaar.
Beiden worden er beter van.

Maar er zijn spelregels om deze relatie gezond te houden, zoals zeer zeker : de hulp die ik bied dien ik mezelf ook te geven.
Weliswaar soms in een andere vorm maar evenwaardig geleefd en gedeeld.

Ben je iemand die graag helpt en zich realiseert dat je ook dorst lijdt?
Of neig je ertoe jezelf in helpen te verliezen en te vergeten dat je dorst hebt?

Kom dan mee focussen op vragen die hieromtrent leven en spelen om ruimte voor antwoorden te creëren die aansluiten bij de reële nood van jou en de ander en de context waarin hulp dient geboden.
Samen het leven dienend kunnen we met helpen als menselijk vermogen zo ontzettend meer dan eenzaam voortploeteren in het uitgedroogde gebied van overbelasting en moedeloosheid.

Voor ieder die zich hierover eerlijk wenst te bezinnen en een uitwisseling met anderen als kruisbestuiving wens te ervaren.

Maximaal zeven deelnemers

 

Huguette Beyens

 

Zomer: voor enkele dagen

tijdgenoot van rozen te zijn

inademen wat zweeft rond

hun ontloken zielen.

 

Van elk die sterft

een vertrouwelinge te maken

en deze afwezige zuster

overleven in andere zielen.

 

Rilke

 

 

 

in Huize Poustinia

tweede groep

van vrijdagavond 13 oktober vanaf 18.00 uur

t/m zondagmiddag 15 oktoberi om 14.00 uur

Bijdrage € 245,00 all-in

 

Beho 108 - 6672 Beho - Belgie 080-517087

www.poustinia.be - info@poustinia.be

waterdragers hebben ook dorst


terug naar agenda