Sedes Sapientiae: Zetel der Wijsheid
verlossing en mededogen
een speurtocht naar de kracht van Vrouwe Wijsheid

 

goddesssophia

 

Leer ons zo onze dagen te tellen

dat wijsheid ons hart vervult.

 

Psalm 90:12

 

Doorheen de oude teksten van de mensheid weeft zich als een gouden draad het diepe weten van de mens dat levenservaring gepaard gaat met leren. Leren over de samenhang der dingen, over de verhouding van het ene tot het andere, over de relatie mens en kosmos, mens en het zichtbare leven rondom en het onzichtbare leven binnenin, de relatie tot de ander en De Ander, ontelbaar benoemd duizendmaal meer onnoembaar in de schepping aanwezig.

Een leren dat de mens met deze gouden draad tot weefsels weeft door niet vooringenomen kennis in zich op te nemen. Deze spruit niet voort uit analyse, verklaring of bewijsvoering maar uit diep doorleefde en doorvoelde verbanden die zich niet laten bewijzen maar door toepassing meer verbindingen mogelijk maken tussen gebieden die eerst gescheiden van elkaar lijken. Zoals natuur en cultuur, materie en geest, lichaam en geest, boven en onder, links en rechts, mannelijk en vrouwelijk, binnen en buiten.

Wat zich tegengesteld aan ons toont verzoent zich daar waar een raakpunt ontstaat. Een raakpunt dat zijn bedding vindt in naar hetzelfde kijken met andere ogen. Ogen die niet scheiden maar verenigen. Gedachten die niet opdelen maar verbindend onderscheiden. Gevoelens die niet oordelen maar de deur openen naar meer begrip. Inspiratie die de dingen niet complexer maar doorzichtig maakt. Conclusies die niet leiden tot verdeeldheid maar tot toenadering. Meningen die hun bron in het hart hebben omdat wat niet in orde voelt benoemd wil worden en geduid.

Als leren wijsheid wordt heeft ze zich gevoed aan de fontein van vertrouwen en liefde, die onversaagd de mens bevloeit en inspireert tot groei in meer menselijkheid en inzicht in de menselijke natuur en alles wat hieraan ten grondslag ligt.

 

“De liefde bestaat hieruit dat twee eenheden 
elkaar beschermen en aanraken en begroeten.”

R.M.Rilke

 

Wijsheid is steeds met aarde, grond verbonden. Wie het goed kan zeggen maar niet belichaamt wat hij zegt verliest de grond om te integreren wat hij zegt en is geneigd te herhalen wat reeds is gezegd en wacht op toepassing. Wat belichaamt wordt ontvouwt zich tot vorm die tastbaar verdicht wat ongrijpbaar, maar werkelijk, ons leven dooradert.

Zo was wijsheid tussen de regels van oude teksten steeds het nog niet benoemde ongevormde dat zijn drager of draagster zoekt om het te belichamen. Ze is altijd aan alle censuur ontsnapt omdat wie haar niet zag of las ze ook niet kon belichamen.

Ze laat zich niet letterlijk benaderen maar wel symbolisch.

Geest zoekt een doorgang waar het hart de deur opent. Zo zetelt volgens de oude teksten wijsheid in het hart. Het hart begrijpt waar het verstand nog woorden voor zoekt. Maar als het verstand woorden geeft aan wat het hart ingeeft dan laat het niemand onberoerd. Dan herkent men dit als wijsheid. In de Kabbalah wordt de troon van Salomon als een leidraad voor het leven gelezen.

De wijsheid zweeft niet, ze zetelt. Deze beeldspraak roept stevigheid op, het ervaren van steun, grond onder je voeten, een ankerpunt waar je op vertrouwen kan.

Maar tevens ook iets waar je je aan overgeeft, waar je je aan toevertrouwt.

Niet waar men van droomt ontsluiert wijsheid, maar wat is geleefd en ervaren en werkelijk als bestaande, als deel uitmakend van het leven wordt geacht.

Zo komen we tot het stellen van de kernachtige vraag in verband met de gouden stof van het weefsel dat wijsheid heet: leven wij wat we leven om van te leren of leven we het tout court zonder er zin aan toe te dichten of het tastbaar te belichamen. Wijsheid en ontkenning sluiten elkaar uit. Wijsheid vraagt om te werken met wat er is. Wat we leven is bouwstof voor wie we kunnen worden.

Wat is, bevat kracht en willen dat wat is, niet is of wat is anders moet zijn, ontneemt kracht. Kracht verliezen ontmoedigt en tast de wil tot ontwikkeling aan.

Als we de kracht van wijsheid toelaten dan kijken we meer naar de kwaliteit van leven en wat levenservaringen aan de kwaliteit van het leven toevoegen. Kijken naar de kwaliteit van leven is kijken met mededogen.

 

mededogen

 

Niet iedere ervaring ontbloot wijsheid. Bepaalde negatieve ervaringen en verwondingen ontsluieren zinloosheid en dan is kiezen voor kwaliteit het aanspreken van de kracht die vanuit de diepte naar ons toe beweegt en ons ondanks alles aanspoort tot groei na en met de verwonding. Zo kan negativiteit ons noodzaken steeds meer kwaliteit aan te spreken, ondanks wat tegengaat en tegenwerkt. De mens is meer dan zijn verwonding of beperktheid.

Zo helpt wijsheid ons dingen in een ruimer verband te plaatsen en ze tevens ook te relativeren.

We gaan deze dagen rond 15 augustus dat deel van Het Vrouwelijke aanspreken dat inspireert tot verbinden wat niet verbonden voelt, tot liefdevol aanschouwen wat door oordeel uiteen dreigt te vallen. Wat ons helpt om met meer medeleven onszelf en de ander te verkennen. Wat sporen geeft om meer verbanden te zien tussen wat zich eerst als tegenstelling laat ervaren.

Het Vrouwelijke is een oerenergie die haar eigen wetmatigheid kent.

Ze werd bezongen, beschreven, tot tastbare beelden verdicht maar laat zich tegelijk niet tot een bepaalde vorm herleiden.
We kunnen haar niet met vooringenomenheid benaderen. Ze is uiteindelijk Bron van niet eerder verkende gebieden, de Oorsprong van inspiratie die niet opdroogt.

Dat deel kreeg in de oude teksten de naam van Sedes Sapientiae, Zetel der Wijsheid. Ze wordt ook Geest van Mededogen genoemd, de Genade van de verwonde Vrouwe.

We ontdekken haar in woord, beeld en in tastbare vorm door haar op te zoeken op een plaats waar ze in de weidsheid van de natuur haar plaats kreeg en vanuit de diepte toegankelijk is.

Dit betekent dat we een daguitstap doen die we combineren met natuurbeleving en bevoelen wat het directe contact met een plek waar ze levend wordt gehouden met ons doet.

Dit alles in een rustig zomers ritme waarin tijd en ruimte is om los te komen van wat een directe beleving van de werkzaamheid van Vrouwe Wijsheid in de weg kan staan.

Voor wie geboeid en geïnspireerd wordt door de rijkdom van de werkzaamheid van Vrouwelijk Bewustzijn, al eeuwen erkend, nu moeizamer herkend en daarom des te meer in haar versluierd zijn voelbaar aanwezig in de nood om haar weer in het leven te integreren.

De deelname is beperkt tot zes deelnemers. Er is geen voorkennis vereist. Wel een intentie om te ontdekken wat het verkennen van dit Oerbeeld innerlijk in beweging zet.

 

Huguette Beyens

 

sedes2

 

“Ik ben de koningin, bron van de gedachte,

de kennis zelf.

Je hoeft me niet te kennen,

nu vertoef je in mij.”

 

uit de Rig Veda, het oudste hindoeïstisch geschrift van de Veda's

 

van donderdagavond 10 augustus om 18.00 uur t/m zondagmiddag 13 augustus om 14.00 uur

Bijdrage € 395,00 all-inn - inclusief dagtrip

aktfoto

sedes sapientiae


terug naar agenda