Al de namen die we God toekennen zijn een manier om onszelf te leren kennen.

Meester Eckhardt

 

Het Vrouwelijke gelaat van de schepping heeft veel gezichten. Het laat zich in zijn veelzijdigheid in de natuur zien in de gestalten van de maan, de donkerte van de nacht, de afbraakprocessen in de herfst, de zwangerschap van de aarde in de winter en het openen van haar schoot in de lente. Terwijl ze in de zomer draagster van vruchten wordt.

In haar gevende barende gestalte heeft de mensheid haar hoorn des overvloed bezongen, gedanst; op vele manieren vorm gegeven. In haar nemende gestalte echter roept ze angst, terughoudendheid en ontzag op wat zijn uitdrukking vond in rituelen waarin bescherming en de bede om levenskracht werden geïntegreerd. Geboorte en dood worden in dit perspectief poorten tot leven, een leven dat steeds van vorm verandert en zichzelf vernieuwt.
Onze cellen dragen het vermogen tot regeneratie en afbraak in zich. Ons lichaam heeft weet van deze levensdynamiek en ontsluit zich voor geboorte en dood in resonantie met opbouw en afbraak.
Het Vrouwelijke kreeg in haar dubbele natuur vele vormen van uitdrukking, die heel ver in de mensheid teruggaan en gedurende eeuwen een rijke diversiteit laten zien. Maar deze diversiteit bleef echter niet altijd in het zicht.

In de loop der tijden valt het op dat haar donkere natuur steeds meer verbannen en ontkend wordt ten voordele van haar lichte. Deze tendens vindt haar hoogtepunt in de tijd van de Verlichting. De mens beweegt zich steeds meer in een perspectief van zelf greep willen krijgen op de schepping.
Dat kan alleen maar ten koste van het verdringen van het instinctieve leven, dat de natuur in ons belichaamt. Ook de invloed van de kosmos op het individuele leven wordt uit het oog verloren en de neiging om het leven te controleren wordt groter.

De geschiedenis herinnert ons zelfs aan tijden waarin dit donkere op vrouwen werd geprojecteerd en leidde tot gewelddadige acties. Kwetsuur na kwetsuur schreef zich in de vrouwelijke zijde van de ziel in en dit leidde tot een diep wantrouwen in de kracht van het donkere vrouwelijke.

De mens verloor hierdoor de kracht van de aarde in zich en werd meer en meer de gevangene van de geest, de kracht van de hemel die de verbintenis met de aarde mist, wat tot eenzijdigheid leidt.
Ideeën, concepten, abstract denken, verdringen rijke verbanden die vanuit intuïtie en aanvoelen hun kennis blootgeven.
Toch bleef deze donkere natuur ondergronds krachtig werkzaam en omdat ze is miskend laat ze zich vaak in haar overweldigend karakter ervaren en voelen, wat uiteindelijk de angst en het wantrouwen voedt. Wat niet wordt geleefd en erkend zal zich dwangmatig manifesteren en pijnlijk doorbreken.
Niets ontneemt ons meer levenskracht dan de ontkenning van dit onmiskenbaar deel van de schepping, de natuur en dus ook onze natuur. Vooral het vertrouwen op het instinctieve leven als zelfbescherming en regulerend principe dreigt dan de mist in te gaan.

In oude geschriften uit verschillende culturen krijgt deze donkere natuur een stem en gelaat.
In het Hooglied van de Bijbel staat: ' ik ben zwart maar lieflijk '. Het zijn woorden die de liefste tot haar geliefde uitspreekt. De woorden lijken paradoxaal: het zwarte kan zachtaardig zijn en lief.
Het Hooglied vormt een oase in een reeks van boeken waarin het vrouwelijke steeds meer met onvruchtbaarheid resoneert. Keer op keer worden in de grote verhalen van de Bijbel oudere vrouwen uiteindelijk zwanger door de tussenkomst van een roep om opnieuw in het leven dat onmogelijk is geworden vertrouwen te stellen.

' Ik ben donker maar lieflijk ' roept ons op de totaliteit van het vrouwelijke te omarmen. Een vraag tot integratie. Het in ons opnemen van dat deel van onze natuur dat met het donker verbonden is. De mens is kind van de hemel en begeester van de aarde. Daarom wordt een mens die innerlijk groeit driemaal geboren: uit de aarde; de moeder, uit de ziel; het water en uit geest; de hemel.

Het uit de aarde geboren worden houdt in dat we verwant aan deze aarde zijn, dat we een aangeboren kennis bezitten van hoe wij in resonantie met de schepping kunnen komen.
Het zien van het donker en het leren zien in het donker vormen een onmiskenbaar deel van deze resonantie die leidt tot menswording. Het is een andere manier van benoemen dat het instinctieve leven ons helpt wat ons geestelijk inspireert richting en grond te geven.

Elk menselijk wezen begint zijn leven in het donker, de baarmoeder waar elke initiatie die de mens later tijdens zijn leven zal doormaken in de ontwikkeling van de foetus wordt geprent. Zo kan je ons leven zien als de realisatie van wat wij in het donker gewaarwerden en ons instinctief herinneren om er later vanuit het bewustzijn een relatie mee aan te gaan om tot kennis te komen.
In de baarmoeder dalen we in de materie in, die we later leren vergeestelijken doordat we bewust worden van het grote mysterie van het leven dat zich in de materie wenst uit te drukken. In de herinnering aan het donker woont het verlangen van de mens om zichzelf te worden en een unieke invulling te geven aan wat op zijn pad komt.

Het donker verzoent ons met het onvolmaakte, de vergankelijke kant van ons bestaan, van waaruit we steeds veranderend ontstaan. Het daagt ons uit tot een natuurlijk gevoeld en ervaren leven en beschermt ons tegen een leven dat we vanuit vooropgestelde concepten menen te moeten leven. Donker gaat vooraf aan geboorte, ontkieming, en het opgaan van de zon.
In deze context is wat is volmaakter dan dat wat het zou moeten zijn.

De Zwarte Madonna belichaamt wat Meester Eckhart de donkere grond van de ziel noemde, van waaruit de kracht van vernieuwing en verandering werkzaam is. De kleur zwart symboliseert de materie, de vruchtbare grond, aarde, waaruit alle dingen ontstaan.
Veel zwarte madonna's bevinden zich op plekken, waar pelgrims naartoe trekken om te herbronnen en een nieuwe start te maken. Ze wordt daar aanschouwd en beleefd als de brug tussen geest en materie. Tussen dat wat achter wordt gelaten en waar men naartoe beweegt.
Elke ervaring wordt zo bouwsteen voor de toekomst.

Veelvoudig zijn in de oude teksten de passages die verwijzen naar het verband tussen wijsheid en donkerte. Wijsheid in de betekenis van leren van het leven dat men leeft.

In deze tijd krijgt het oerbeeld van de Zwarte Madonna steeds meer belangstelling. Wat in de tijdgeest opwelt en aandacht trekt laat steeds een behoefte zien die om invulling vraagt. De laatste keer dat ze in beeld kwam dateert van de twaalfde eeuw, die veel veranderingen laat zien die verwant zijn aan wat nu om een spirituele invulling vraagt.

 

In deze dagen van hoogzomer, waarin de aarde haar volle rijkdom prijs geeft en in haar gave door de hemel wordt omarmd, staan we stil bij wat in deze tijd om een geestelijke invulling vraagt en te weinig het licht zag. Met wat ons vanuit het ongeziene voedt in een zoektocht naar meer diepgang, verbinding en mededogen. Drie waarden die vanuit het kennen en integreren van de vrouwelijke energie of de yin-kracht worden herkend. Vanuit deze herkenning vinden we een vertaalslag naar ons dagelijks beleven van de werking van het goddelijke in ons, dat dank zij het achten van het donkere vollediger in beeld komt en kan worden ervaren.

We doen dit door een levendig contact te leggen met de vele vormen waarin het oerbeeld van de Zwarte Madonna zich vertaalde. We ontdekken haar ook in muziek en verhaal en beleven haar in de natuur waar ze op sommige plekken tot manifestatie komt.

Dit alles is echter maar aanleiding om Haar in het diepst van hart en ziel te ontmoeten als de creatieve, vernieuwende kracht van ons bestaan.
Door waar te nemen, te ervaren en te voelen wat Zij in ons beweegt, krijgt ook de donkerte haar zin en waarde terug en moet ze niet langer worden ontvlucht of geschuwd.
Ze is pijn die als pijn mag worden geleefd, tranen die hun bedding vinden, zachtheid die door weerstand breekt. Tederheid die hardheid binnendringt en mededogen die in wat de ander beleeft zichzelf herkent. Kennis die voortvloeit uit herkenning van de menselijke natuur.
Door Haar te zoeken en in onszelf te vinden worden we bewust van het feit dat ervaringen meer rijkdom inhouden dan verwachtingen en dat elke ervaring in het perspectief van het donker haar waarde blootlegt.
Zo reizen we in deze dagen de donkerte voorbij naar het licht van een vollediger zicht op de diversiteit van de menselijke natuur, die elke vooropgestelde idee overschrijdt en ons voor de keuze plaatst onszelf in deze diversiteit kansen tot ontplooiing te schenken.

 

Er is om deel te nemen geen voorkennis vereist, wel een oprechte wens om dit oerbeeld in zijn rijke gelaagdheid te leren kennen en het raakpunt met de eigen beleving te omarmen.

Er wordt op een meditatieve manier gewerkt. In de tijd en ruimte die we wijden aan het leggen van contact met dit oerbeeld staat reflectie centraal. Ieder kan op zijn ritme en naar eigen maat het aanbod rond dit thema voor zichzelf een plek gegeven overeenkomstig de eigen behoefte en herkenning.

De begeleiding bewaakt het recht op eigen privacy en het wederzijdse respect voor de ervaring van elke deelnemer, die in zijn diversiteit het spectrum van dit oerbeeld draagt.

Op de tweede dag is een daguitstap gepland die ons volop in natuur doet bewegen en ons naar plekken voert waar haar kracht kan worden ervaren. Ter plekke wordt ook duiding gegeven in resonantie met het thema zodat de herkenning zich kan verdiepen.

Deelname is echter beperkt tot zeven deelnemers.

 

Huguette Beyens

 

item5

Oh night thou was my guide-

oh night more loving than the rising sun

Oh night that joined the lover

to the beloved one

transforming each of them into the other.

 

Tekst Loreena McKennith

 

Oh nacht, je was mijn gids-

oh nacht, meer liefde gevend dan de zon

Oh nacht, die de geliefde

met de ene beminde verenigt

en de ene in de ander verandert.

Een bijzondere spirituele vierdaagse in Poustinia

We starten op donderdagavond 24 augustus vanaf 18.00 uur
tot en met zondagmiddag 27 augustus rond 14.00 uur.

Bijdrage in de onkosten € 395,00 alles inbegrepen.

inclusief met enkele uitstappen naar haar "verblijfplaats"


info@poustinia.be

of 080-517087

zwartemadonna
aktfoto

de donkerte voorbij


terug naar agenda